استاد زنده یاد محمد بهمن بیگی ، بنیانگذار آموزش و پرورش عشایر ایران (تولد ۱۲۹۹ - وفات اردیبهشت ۱۳۸۹ )

در ايل قشقايی به دنيا آمد. پس از پايان دورهٔ كارشناسی حقوق در دانشگاه تهران ، در راستاي سياست هاي دولت وقت و حمايت اصل چهار ترومن ، كوشش خود را برای بر پايی مدرسه های سيار برای بچه های ايل آغاز كرد و با پيگيريهاي خود توانست برنامهٔ سوادآموزی عشاير را به تصويب برساند. او توانست دختران عشايری را نيز به مدرسه های سيار جلب كند و نخستين مركز تربيت معلم عشايری را بنيان نهاد. بهمن بيگی برای كوشش پيگير خود در راه سوادآموزی به هزاران نفر كودك ترك ، لر ، كرد ، بلوچ ، عرب و تركمن، برندهٔ جايزهٔ سوادآموزی سازمان يونسكو شد. او تجربه های آموزشی خود را در چند كتاب در قالب داستان نوشته است که در زیر به آنها اشاره میکنیم:

۱. بهمن بيگی، محمد. عرف و عادت در عشاير فارس، انتشارات بنگاه آذر، ۱۳۲۴ چاپ دوم انتشارات نوید شیراز ۱۳۸۱
۲. بهمن بيگی، محمد. بخارای من ايل من. انتشارات آگاه، ۱۳۶۸
۳. بهمن بيگی، محمد. اگر قره قاج نبود. انتشارات باغ آدينه، ۱۳۷۷
۴. بهمن بيگی، محمد. به اجاقت قسم.
5. بهمن بیگی،محمد. طلای شهامت . انتشارات نوید شیراز
۱۳۸۷

روحش شاد و یادش گرامی